Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 lutego 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 200/16 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 września 2016
r. (data nadania), spółka Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 8 ust. 1 ustawy z 4 marca
1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 111, ze zm.; dalej: u.z.f.ś.s.) z art. 84 i art.
217 w związku z art. 2 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Decyzją z października 2013 r., wydaną na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 18 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy
z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.) oraz art. 81
ust. 1, 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.
U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm.), Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. stwierdził, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie
emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe oraz ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonego będącego pracownikiem skarżącej stanowią
wskazane w tej decyzji kwoty, z uwagi na to, iż kwoty wypłacone tytułem świadczeń urlopowych, z pominięciem kryterium socjalnego,
o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.z.f.ś.s., stanowiły przychód ze stosunku pracy stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia
społeczne.
Odwołanie skarżącej od powyższej decyzji zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z czerwca 2014 r., podtrzymanym
następnie przez Sąd Apelacyjny w P. w wyroku z czerwca 2016 r.
3. Zdaniem skarżącej zakwestionowany przepis „w zakresie, w jakim stanowi on o podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie
społeczne i zdrowotne pracownika” jest niezgodny z art. 84 i art. 217 w związku z art. 2 Konstytucji z powodu „nieprecyzyjności”
jego redakcji.