Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 marca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 201/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 27 czerwca 2011 r. (data nadania) Tadeusz J. (dalej: skarżący) zarzucił, że wydane w jego sprawie
orzeczenia sądowe oraz decyzje administracyjne nakazujące rozbiórkę samowolnie wzniesionego muru oporowego i usunięcie nawiezionego
piasku naruszają „konstytucyjne prawo jego wolności, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP”. Skarżący dowodził również
naruszenie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.
U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) w związku z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z
2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.) „poprzez fakt egzekwowania obowiązków, które nie należą do kompetencji organu nadzoru budowlanego
oraz z powodu braku określenia w orzeczeniach organów realnego terminu rozbiórki”.
Postanowieniem z 4 listopada 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi 14 listopada 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu podkreślił, że skarżący nie wskazał żadnych przepisów, którym zarzucałby
niekonstytucyjność, a w konsekwencji nie sformułował zarzutu ich niezgodności z Konstytucją. Nie określił też, jakie jego
prawa i wolności chronione konstytucyjnie zostały naruszone.
Na postanowienie Trybunału skarżący wniósł zażalenie sporządzone przez pełnomocnika. W piśmie procesowym z 17 listopada 2011
r. (data nadania) zaskarżył postanowienie Trybunału w całości. Podniósł „naruszenie konstytucyjnego prawa wolności, o którym
mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP”. W uzasadnieniu zażalenia zarzucił natomiast naruszenie § 42 ust. 1 nieobowiązującego
już rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14