Postanowienie TK z dnia 19 listopada 2014, sygn. Ts 201/14

W skardze konstytucyjnej z 24 lipca 2014 r. (data nadania) B. i J. T. (dalej: skarżący, podatnicy) zakwestionowali zgodność art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa) z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została złożona na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Burmistrz Miasta Kwidzynia określił skarżącym wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. (decyzja z 20 stycznia 2011 r.). W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zakwestionowali zaliczenie – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy podatkowej – należącego do nich budynku gospodarczo-garażowego do kategorii pozostałych budynków. Zdaniem podatników opodatkowanie garażu wolnostojącego, będącego odrębnym budynkiem, inną stawką aniżeli garażu znajdującego się w bryle budynku mieszkalnego jest niezasadne. Rozpoznawszy odwołanie skarżących, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji (decyzja z 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt 1621/11). W ocenie organu skoro garaż nie pełnił funkcji mieszkaniowej i nie był wyodrębnioną częścią budynku mieszkalnego, nie mógł podlegać opodatkowaniu stawką przewidzianą w uchwale Rady Miasta dla tego rodzaju nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę, którą podatnicy złożyli na powyższe rozstrzygnięcie (wyrok z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1107/11). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił z kolei skargę kasacyjną podatników jako niezasadną (wyrok z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 989/12).

W przekonaniu skarżących opodatkowanie garaży wolnostojących i garaży znajdujących się w bryle budynku mieszkalnego różnymi stawkami prowadzi do nierównego traktowania podatników, a zatem zakwestionowane unormowanie narusza prawa właścicieli nieruchomości zabudowanych,