Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 202/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 30 czerwca 2008 r., sporządzonej przez pełnomocnika powiatu, zakwestionowana została zgodność art.
194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270,
ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 zdanie pierwsze w związku z art. 176 ust. 1, art. 165 ust.
2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji, oraz art. 26 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.) z art. 31 ust. 2 zdanie drugie, art. 31 ust. 3 zdanie pierwsze,
art. 64 ust. 1 i 2, art. 165 ust. 1 zdanie drugie, art. 165 ust. 2, art. 166 ust. 2 zdanie pierwsze Konstytucji.
Postanowieniem z 26 marca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie rozstrzygnięcie
spowodowane było brakiem zdolności skargowej jednostki samorządu terytorialnego – powiatu poznańskiego. W uzasadnieniu zaskarżonego
postanowienia wskazano ponadto, że skarga konstytucyjna nie jest instrumentem służącym rozstrzyganiu sporów o charakterze
publicznoprawnym i z tego powodu nie może być wykorzystywana przez jednostki samorządu terytorialnego do ochrony swych praw.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym dowodzi, że: (1) art. 79 ust. 1 Konstytucji przyznaje „każdemu”
możliwość wniesienia skargi konstytucyjnej; pojęcie to powinno być rozumiane szeroko, tak