Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 października 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 202/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 20 sierpnia 2009 r. skarżący zarzucił art. 18 ust. 8, art.
24 ust. 4, art. 26 ust. 1-4, art. 28 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.) sprzeczność z art. 2, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 217, art. 64 ust. 1-3, art.
75 ust. 1, art. 76, art. 80 oraz art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z 7 lipca 2008 r. Zakład Ubezpieczeń
Społecznych – Oddział w Gdańsku odmówił skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne
oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy
decyzją Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 14 stycznia 2009 r. (nr 10 0000/421/36/2009/ZR). Skarga złożona na decyzję
organu II instancji została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 21 lipca 2009 r. (sygn. akt
I SA/Gd 231/09).
Z wydaniem wskazanego powyżej rozstrzygnięcia skarżący wiąże naruszenie m.in. zasady demokratycznego państwa prawnego „w zakresie
wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne” (art. 2 Konstytucji). W jego przekonaniu wysokość tych składek powinna być ustalana
według faktycznie osiąganego przychodu, nie zaś według 60% wysokości przeciętnego wynagrodzenia dla prowadzonej działalności
gospodarczej. Niemożność opłacania przez niego składek na ubezpieczenie społeczne jest – w jego ocenie – efektem wejścia w
życie art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, określającego ryczałtową podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie
emerytalne i rentowe oraz zmuszającego go do opłacania składek od przychodu, którego nigdy nie osiągnął. Skarżący wyjaśnił
także, na czym polegają nieprawidłowości w ustaleniach dokonanych przez ZUS