Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 czerwca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 202/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 19 sierpnia 2010 r. adwokat Małgorzata S. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność § 14 ust. 2 pkt
3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 164, poz. 1348, ze zm.; dalej: rozporządzenie)
z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 64 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. W październiku 2005 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza
wyznaczył skarżącą na obrońcę z urzędu osoby oskarżonej o czyn z art. 207 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.
U. Nr 88, poz. 553). Oskarżony został uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza z 18 września 2006 r. (sygn.
akt IV K 417/06). Sąd Okręgowy w Warszawie, w wyniku apelacji oskarżycielki posiłkowej, wyrokiem z 30 marca 2007 r. (sygn.
akt IX Ka 944/06) uchylił wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania. 19 stycznia
2010 r. oskarżony został uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza (sygn. akt IV K 539/07). Sąd ten przyznał
skarżącej wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 2 100 zł powiększonych o podatek VAT. 26 stycznia
2010 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie dotyczące kosztów. Sąd Okręgowy w Warszawie, IX Wydział Karny – Odwoławczy
postanowieniem z 13 maja 2010 r. (sygn. akt IX Kz 277/10) nie uwzględnił zażalenia.
W ocenie skarżącej § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 31 ust. 3 w