Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 maja 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 202/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 lipca 2014 r. D.G. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie
zgodności „ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 637; [dalej: ustawa nowelizująca]) w zakresie art. 1 ust. 6b pkt 1b” z art. 2, art. 7,
art. 32, art. 37 i art. 67 Konstytucji. W piśmie nadesłanym do Trybunału Konstytucyjnego 12 września 2014 r. w celu usunięcia
braków formalnych skargi, skarżąca stwierdziła, że przedmiotem skargi jest zarzut niezgodności art. 1 pkt 6 lit. b oraz art.
22 ustawy nowelizującej ze wskazanymi przez nią wzorcami kontroli.
Zdaniem skarżącej organ ustalający wysokość jej świadczenia emerytalnego zastosował przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998
r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach
i rentach z FUS) w brzmieniu wprowadzonym ustawą nowelizującą, która weszła w życie 1 stycznia 2013 r., mimo że skarżąca nabyła
prawo do emerytury w 2012 r. W konsekwencji organ odliczył od podstawy jej emerytury kwotę wypłaconą tytułem wcześniejszej
emerytury. Zdaniem skarżącej naruszyło to zasadę ochrony praw nabytych, zasadę niedziałania prawa wstecz oraz zasadę zaufania
obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Skarżąca stwierdziła ponadto, że obowiązek zastosowania wobec niej poprzednio
obowiązujących przepisów wynikał z art. 18 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a w ustawie nowelizującej nie przewidziano
przepisów przejściowych. W jej przekonaniu naruszyło to art. 2, art. 32 i art. 67 Konstytucji.
Postanowieniem z 24 marca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Na wstępie
Trybunał stwierdził, że w zakresie badania zgodności art. 22 ustawy nowelizującej ze wskazanymi wzorcami kontroli skarga