Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 maja 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 202/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 lipca 2021 r. (data nadania) S.S. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem sformułowanym na tle następującego stanu faktycznego.
Sąd Rejonowy w K. II Wydział Karny (dalej: Sąd Rejonowy) wyrokiem z 23 listopada 2020 r. (sygn. akt […]) uznał skarżącego
za winnego popełnienia występku z art. 224a w związku z art. 31 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (obecnie:
Dz. U. z 2021 r. poz. 2345, ze zm.; dalej: k.k.) i orzekł wobec niego, na mocy art. 224a k.k., karę 10 miesięcy pozbawienia
wolności (pkt I) oraz, zgodnie z art. 93c pkt 2 i art. 93a § 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 93b § 1 k.k., środek zabezpieczający
w postaci terapii i terapii uzależnień (pkt II), a także, na podstawie art. 224b pkt 1 i 2 w związku z art. 43a § 1 k.k.,
nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości 10 000 zł oraz świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 k.k. na rzecz
Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10 000 zł (pkt III).
Powołany wyżej wyrok zapadł w trybie konsensualnym w związku z wnioskiem złożonym przez skarżącego na podstawie art. 335 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (obecnie: Dz.U. z 2021 r. poz. 534, ze zm.; dalej: k.p.k.).
Pełnomocnik skarżącego w apelacji z 14 stycznia 2021 r. zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego, zarzucając mu obrazę przepisów prawa
materialnego. Zarządzeniem z 11 lutego 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy odmówił przyjęcia apelacji. W ocenie tego sądu
podniesione zarzuty odnosiły się do rażącej niewspółmierności orzeczonego środka pieniężnego oraz nawiązki. Związane były
bowiem z