Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 września 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 203/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej pana Jacka Bąbki z 6 grudnia 2003 r. zarzucono, iż:
1) art. 23 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej: k.c.) w zakresie, w jakim
wolność wyboru obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie pozostaje pod sądową ochroną prawa cywilnego, jest niezgodny z art.
31 ust. 1 i 3 w związku z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2) art. 24 § 1 zdanie 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) w zakresie, w jakim
prawo do zadośćuczynienia pieniężnego nie przysługuje jako środek ochrony wolności wyboru obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym,
jest niezgodny z art. 31 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, że w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu dyscyplinarnym nie dopuszczono do udziału w sprawie jego
obrońcy z wyboru będącego adwokatem. Skarżący uznał, że działanie takie stanowi naruszenie prawa, a w związku z tym rodzi
odpowiedzialność odszkodowawczą za naruszenie dóbr o charakterze niemajątkowym.
Jego powództwo o zasądzenie zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych w postaci wolności wyboru obrońcy zostało najpierw
częściowo uwzględnione wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 25 października 2001 r. (sygn. akt IC 80/99), a następnie oddalone
przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 24 maja 2002 r. (sygn. akt I ACa 402/02). Sąd Apelacyjny uznał, że uniemożliwienie
adwokatowi obecności w toku postępowania dyscyplinarnego nie stanowi naruszenia dóbr osobistych, ale uchybienie proceduralne,
które można zwalczać za pomocą różnych przysługujących stronie środków procesowych. Do poglądu Sądu Apelacyjnego przychylił
się także Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 9 maja 2003 r. (sygn. akt V CK 344/02) oddalił kasację