Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE TYMCZASOWE |
z dnia 1 października 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 203/09 |
Uzasadnienie:
R.C.L. 19 sierpnia 2009 r. wystąpił ze skargą konstytucyjną o zbadanie zgodności art. 4 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą
Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ekstradycji, sporządzonej w Waszyngtonie dnia 10 lipca 1996 r. (Dz. U. z 1999 r.
Nr 93, poz. 1066; dalej: umowa o ekstradycji) z art. 55 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Formułując pod adresem art. 4 ust. 1 umowy o ekstradycji zarzut niekonstytucyjności, skarżący koncentruje się na wykazaniu,
że „możliwość ekstradycji obywatela polskiego nie wynika z treści umowy międzynarodowej, która jedynie odsyła do systemu prawa
i pozostawia rozstrzygnięcie dopuszczalności ekstradycji obywatela polskiego urzędnikowi w ramach uznania administracyjnego,
dodatkowo bez żadnych jasnych i klarownych przesłanek takiego uznania, co powoduje, iż przepis w takim brzmieniu jest zupełnie
niedookreślony i nieostry, co jest jawnie sprzeczne z zasadami demokratycznego państwa prawnego”.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Sąd Okręgowy w Krakowie (Wydział III Karny) postanowieniem
z 9 czerwca 2009 r. (sygn. akt III Kop 48/09) – utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 28 lipca 2009
r. (II Wydział Karny; sygn. akt II AKz 296/09) – stwierdził, po pierwsze, dopuszczalność wydania skarżącego (obywatela polskiego)
stronie amerykańskiej w celu przeprowadzenia postępowania