Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 203/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 1 lipca 2011 r. Aleksander S. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 60 § 2 i 3 ustawy z dnia
25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, ze zm.; dalej: k.r.o.) z art. 2, art. 9, art. 32 i
art. 31 ust. 3 w zw. z art. 64 i art. 65 ust. 1 Konstytucji, jak również art. 5 Protokołu nr 7 sporządzonego dnia 22 listopada
1984 r. w Strasburgu do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 2003 r. Nr 42, poz. 364; dalej:
Protokół), zasadami nr 1-5 przyjętej dnia 18 stycznia 1989 r. rekomendacji nr R(89)1 Komitetu Ministrów Rady Europy w sprawie świadczeń porozwodowych
(dalej: rekomendacja), a także zaleceniem nr 8 przyjętej 27 września 1978 r. rezolucji nr 78(37) Komitetu Ministrów Rady Europy
w sprawie równouprawnienia małżonków w prawie cywilnym (dalej: rezolucja).
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Sąd Okręgowy w Katowicach – Wydział XVIII Cywilny Rodzinny
wyrokiem z 8 września 2010 r. (sygn. akt XVIII RC 766/08) rozwiązał przez rozwód małżeństwo skarżącego (powoda) – z jego winy
oraz oddalił żądanie pozwanej o zasądzenie alimentów. Sąd Apelacyjny w Katowicach – I Wydział Cywilny wyrokiem z 15 lutego
2011 r. (sygn. akt I ACa 928/10) oddalił apelację powoda (skarżącego) i zmienił – na skutek apelacji pozwanej – zaskarżone
orzeczenie w ten sposób, że zasądził od powoda na rzecz pozwanej alimenty.
Niekonstytucyjność zaskarżonego art. 60 § 2 k.r.o. ma polegać na tym, że narusza on zasady prawidłowej legislacji (art. 2
Konstytucji), posługując się pojęciem niedookreślonym „istotnego pogorszenia sytuacji materialnej”. Naruszenie zasady równości
(art. 32 ust. 1 Konstytucji) przez zakwestionowany art. 60 § 2 k.r.o. wynika z