Postanowienie TK z dnia 18 lipca 2005, sygn. Ts 204/03
Sygnatura
Ts 204/03
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ kwestionowane przepisy k.p.c. nie stanowiły podstawy wydania ostatecznego orzeczenia w sprawie skarżącej, a po ich nowelizacji żądanie stało się bezprzedmiotowe.
Istota
Grażyna Padlewska złożyła skargę konstytucyjną dotyczącą art. 399 i 4011 § 1 k.p.c., które ograniczały możliwość wznowienia postępowania cywilnego tylko do wyroków i nakazów zapłaty. Jej skarga o wznowienie, złożona po wyroku TK z 2003 r., została odrzucona przez Sąd Apelacyjny w Katowicach, który uznał,…
📖jeszcze 91 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 399 i art. 4011 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art.
45, art. 32 i art. 190 ust. 4 Konstytucji.
Postanowieniem z 18 lipca 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu
postanowienia wskazano, że zaskarżone przepisy nie stanowiły postawy wydanych w sprawie skarżącej orzeczeń oraz że wyrokiem
z 27 października 2004 r., sygn. SK 1/04 Trybunał Konstytucyjny orzekł już o konstytucyjności tych przepisów.
W zażaleniu z 2 sierpnia 2005 r. skarżąca zarzuciła, że Trybunał Konstytucyjny błędnie przyjął, że zaskarżone przepisy nie
stanowiły podstawy wydanych w jej sprawie orzeczeń. Odnośnie drugiej podstawy odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
skarżąca nie podniosła żadnych zarzutów.