Postanowienie TK z dnia 30 czerwca 2009, sygn. Ts 204/08

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lipca 2008 r. skarżąca postawiła zarzut niezgodności art. 4798a § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji. Skarżąca podniosła, że treść zaskarżonego przepisu, na mocy którego sąd odrzuca sprzeciw od nakazu zapłaty bez wzywania o uzupełnienie braków formalnych, jeżeli strona jest zastępowania przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego) stoi w rażącej sprzeczności z konstytucyjną zasadą prawa do sądu oraz dwuinstancyjnego postępowania sądowego. W postępowaniu upominawczym sąd wydaje nakaz zapłaty wyłącznie na podstawie twierdzeń i dowodów przedstawionych przez powoda. Pozwana może zaś odnieść się do argumentów powoda i doprowadzić do uchylenia nakazu zapłaty tylko przez wniesienie sprzeciwu. Z tego względu możliwość odrzucenia sprzeciwu wniesionego przez radcę prawnego z powodu niedołączenia (jak w sprawie skarżącej) odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego stanowi nadmiernie surową sankcję, a także obciąża stronę skutkami błędu jej pełnomocnika. Skarżąca zwróciła również uwagę, że zasady reprezentacji spółki jawnej wynikają wprost z ustawy, co oznacza, że ustalenia, czy osoba udzielająca pełnomocnictwa była umocowana do występowania w jej imieniu, można dokonać bez konieczności sprawdzania danych ujawnionych w