Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 października 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 204/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 19 sierpnia 2010 r. skarżący zakwestionował zgodność § 33 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych
za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (Dz. U. Nr 26, poz. 310, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z art. 31 ust.
3, art. 92 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego, uregulowanie instytucji regresu nietypowego w kwestionowanym rozporządzeniu jest wykroczeniem poza zakres,
przyznanego Ministrowi Finansów w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996
r. Nr 11, poz. 62, ze zm.), upoważnienia do wydania tego aktu normatywnego. Skarżący twierdzi, że wskazana instytucja prawna
powinna być uregulowana w ustawie, a nie w akcie o randze podustawowej.
Skarga konstytucyjna została sporządzona w oparciu o następujący stan faktyczny. Sąd Rejonowy w Przemyślu, wyrokiem z 13 listopada
2009 r. (sygn. akt I C 403/09) zasądził od skarżącego (jako pozwanego) na rzecz Polskiego Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w Warszawie
kwotę 41 367,00 zł, tytułem roszczenia regresowego. Skarżący wniósł apelację od tego wyroku, która jednakże została oddalona
wyrokiem Sądu Okręgowego w Przemyślu z 20 maja 2010 r. (sygn. akt I Ca 149/10).
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Skarga konstytucyjna jest szczególnym środkiem zainicjowania postępowania kontrolnego przed Trybunałem Konstytucyjnym. Dopuszczalność
korzystania ze skargi konstytucyjnej warunkowana jest dopełnieniem przez skarżącego dodatkowych (względem innych procedur
kontrolnych realizowanych przed Trybunałem Konstytucyjnym) przesłanek, wynikających zarówno z treści art. 79 ust. 1 Konstytucji,
jak i – rozwijających jego postanowienia – przepisów ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr
102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Zgodnie z art.