Postanowienie TK z dnia 16 grudnia 2016, sygn. Ts 204/16

W skardze konstytucyjnej z 27 września 2016 r. (data nadania) pełnomocnik Sp. z o.o. (dalej: skarżącej) zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 38 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21, ze zm.; dalej: u.o.o.) w zw. z art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486, ze zm.; dalej u.s.w.). Zaskarżonym przepisom u.o.o. i u.s.w. skarżąca zarzuciła, że są niezgodne z art. 2, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Postanowieniem z 16 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że istotę niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów skarżąca upatruje w braku podstaw prawnych do skutecznego zaskarżenia bezczynności organu samorządu w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wykonania planu gospodarki odpadami, jak również w przypadku braku wydania rozstrzygnięcia dotyczącego spełnienia albo niespełnienia warunków określonych prawem, umożliwiających uzyskanie przez daną instalację statusu regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. W ocenie Trybunału oznacza to, że przedmiotem skargi uczyniła skarżąca tzw. lukę w prawie, który to problem nie mieści się w zakresie kompetencji kontrolnych sądu konstytucyjnego. Zdaniem Trybunału taka kwalifikacja zarzutów skarżącej zdeterminowała również negatywną ocenę spełnienia przez nią innych przesłanek skargi konstytucyjnej, tzn. właściwego określenia przepisów, na podstawie których wydane zostało w sprawie skarżącej ostateczne orzeczenie, a także wyjaśnienia sposobu, w jaki unormowania będące przedmiotem skargi naruszyły przysługujące jej wolności i prawa.

W zażaleniu na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżąca zakwestionowała negatywną kwalifikację skargi w świetle obowiązujących przepisów. W przekonaniu skarżącej zarzuty skargi nie zostały