Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 grudnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 204/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 października 2017 r. (data nadania), M.J. (dalej:
skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że art. 759 § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest
niezgodny z art. 10 ust. 2, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2,
art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 Konstytucji. Skarżący zakwestionował także zgodność art. 7673a zdanie trzecie k.p.c. w zakresie zwrotu ,,Sąd rozpoznaje skargę (…) jako sąd drugiej instancji” z art. 10 ust. 2, art. 10
ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust.
2, art. 176 ust. 1 w związku z art. 2, art. 176 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust.
1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego – zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji – każdy ma prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły, bezstronny
i niezależny sąd, jak również prawo do rozpoznania sprawy w dwuinstancyjnym postępowaniu (art. 176 ust. 1 Konstytucji). Jego
zdaniem, zgodnie z art. 10 ust. 2 Konstytucji, ,,tylko sądy (w rozumieniu konstytucyjnym osoby uprawnione przez Prezydenta
RP do sprawowania wymiaru sprawiedliwości) mają prawo orzekania o prawach i wolnościach a więc do «sprawowania wymiar[u] sprawiedliwości»
(…)”.
2. Postanowieniem z 24 września 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 2 października 2020 r.) Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania dalszego biegu skardze