Postanowienie TK z dnia 19 lipca 2023, sygn. Ts 204/22

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 września 2022 r. (data nadania) W.S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.

Skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]), który zakończył sądowo-administracyjną kontrolę orzeczenia nakładającego na skarżącego grzywnę z powodu uchylania się od poddania jego małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym.

Skarżący kwestionując zgodność z Konstytucją zaskarżonych przepisów wskazał, że wyłączają one możliwość podjęcia decyzji o odmowie przez osoby obowiązane do poddania się obowiązkowym szczepieniom albo ich opiekunów prawnych lub faktycznych. Podniósł, że ograniczenie wyżej wymienionych praw nie spełnia wymogu proporcjonalności, gdyż obowiązkowe szczepienia ochronne są zabiegiem medycznym obarczonym znacznym ryzykiem. Jednocześnie wskazał na brak specjalnego funduszu, wypłacającego odszkodowania dla osób dotkniętych niepożądanymi odczynami poszczepiennymi. Skarżący stwierdził też, że występujące w niniejszej sprawie ograniczenie praw konstytucyjnych nie jest konieczne. W tym zakresie powołał się na przykłady innych państw, które zniosły obowiązek szczepień. Zdaniem skarżącego przedmiotowe ograniczenie nie nastąpiło na podstawie ustawy, gdyż ilość dawek poszczególnych szczepionek, jak również lata i miesiące, w których należy podać szczepionkę, wynikają z Programu Szczepień Ochronnych, będącego corocznym komunikatem Głównego Inspektora Sanitarnego. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił w związku z tym naruszenie