Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 listopada 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 205/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 sierpnia 2007 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności
art. 4 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768; dalej:
u.p.s.d.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2007 r. z art. 2, art. 32 oraz art. 84 w zw. z art. 21 ust. 1 i art.
64 Konstytucji oraz art. 30 § 1, 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.
60, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) w zw. z art. 18 ust. 1 i 2 u.p.s.d. z art. 2 i art. 31 ust. 3 w zw. z art. 21 ust.
1 i art. 64 Konstytucji. Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 13 u.p.s.d. zwalnia się od podatku nabycie w drodze spadku lub darowizny
budynku, w części zajętej przez osoby trzecie na podstawie umów najmu, do których mają zastosowanie przepisy o czynszu regulowanym,
określonym w ustawie o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. Ordynacja podatkowa przewiduje w art. 30, że
płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 tej ustawy, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany
a niewpłacony (§ 1); za te należności płatnik odpowiada całym swoim majątkiem (§ 3), a jeżeli w postępowaniu podatkowym organ
podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa w § 1, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, w
której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku. Zgodnie z art. 18 ust. 1
u.p.s.d. notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego albo zawartej w tej formie umowy
nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody