Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 marca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 205/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 sierpnia 2010 r. skarżąca zakwestionowała zgodność art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 25 listopada
2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. Nr 273, poz. 2702, ze zm.; dalej: u.z.t.) w zakresie, w jakim „wyłącza uprawnienie
osoby obwinionej do zaskarżenia wyroku Sądu Apelacyjnego rozpoznającego odwołanie od uchwały Komisji Odpowiedzialności Zawodowej
Tłumaczy Przysięgłych”, z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącej, zakwestionowany przepis narusza szereg przysługujących jej praw. I tak, w skardze wskazano, że niezawisły
sąd w sprawach dyscyplinarnych orzeka tylko jeden raz w toku postępowania. W ten sposób dochodzi do „ograniczania w przepisach
proceduralnych możliwości ochrony uprawnień jednostki” (art. 45 ust. 1 Konstytucji). Ponadto, zdaniem skarżącej, ustawa o
zawodzie tłumacza przysięgłego wyłącza możliwość pełnej kontroli, w tym weryfikacji co do zgodności z prawem orzeczenia Sądu
Apelacyjnego, co skutkuje niezgodnością art. 26 ust. 3 u.z.t. z art. 77 ust. 2 Konstytucji. Z tych samych powodów skarżąca
dopatruje się niezgodności z art. 78 Konstytucji.
Postanowieniem z 27 października 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie
rozstrzygnięcie spowodowane było niewłaściwym określeniem przedmiotu skargi. Trybunał uznał, że zakwestionowany w skardze
przepis nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia organu władzy publicznej.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, w którym dowodzi, że: po pierwsze, Trybunał niewłaściwie
wskazał podstawę odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, opierając ją na art. 49 w związku z art.