Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 205/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 maja 2015 r. (data nadania) A. i M. W. (dalej: skarżący) zakwestionowali zgodność art. 1 ust. 2
pkt 3 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2014 r. poz. 700, ze zm.; dalej: s.w.g. lub ustawa
o scalaniu) z art. 2, art. 10 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1
i art. 87 ust. 1 Konstytucji. W ocenie skarżących kwestionowany przepis – zawierający definicję rozłogu gruntów – narusza
prawo własności nieruchomości rolnych obejmujące uprawnienie do złożenia wniosku o przeprowadzenie scalenia nieruchomości
rolnych.
Postanowieniem z 3 grudnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania złożonej przez skarżących skardze konstytucyjnej
dalszego biegu na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o
Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Trybunał uznał, że skarżący nie
określili dokładnie ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł
ostatecznie o ich wolnościach lub prawach albo o obowiązkach określonych w Konstytucji. Wskazał, że zakwestionowali oni jedynie
przepis definiujący pojęcie rozłogu gruntów (art. 1 ust. 2 pkt 3 s.w.g.), podczas gdy zarzut dotyczył pozbawienia ich prawa
do wystąpienia z wnioskiem o scalenie gruntów (art. 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 3 s.w.g.). Ponadto uznał, że
skarżący niewłaściwie powołali niektóre wzorce kontroli, a także nie określili sposobu ewentualnego naruszenia ich praw podmiotowych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący stwierdzili, że w art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK z 1997 r. nie jest