Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 stycznia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 205/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 października 2017 r. (data nadania), Piasta sp. z o.o.
sp.k. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność:
1) art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155, ze zm.; dalej: u.c.p.k.)
w związku z art. 775 § 1-5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018
r. poz. 917, ze zm.; dalej: k.p.) w związku z § 9 ust. 2 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19
grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991, ze
zm.; dalej: rozporządzenie z 2002 r.);
2) art. 775 § 1-5 k.p. w związku z § 9 ust. 2 i 4 rozporządzenia z 2002 r. z art. 2, art. 21, art. 32, art. 64 w związku z art. 31 ust.
3 oraz art. 190 ust. 1-3 Konstytucji.
Zaskarżone przepisy są zdaniem skarżącej niezgodne z wymienionymi wzorcami w zakresie, w jakim znajdują zastosowanie do kierowców
wykonujących przewozy w transporcie międzynarodowym w przypadku, gdy strony stosunku pracy nie określiły zasad zwrotu kosztów
podróży służbowych zagranicznych, w tym ryczałtów za noclegi, w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub umowie
o pracę.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
2.1. Wyrokiem z 8 czerwca 2016 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w W.: zasądził od skarżącej (wówczas działającej pod nazwą
Przedsiębiorstwo ProdukcyjnoHandlowoUsługowe […] sp.j.) na rzecz jej byłego pracownika łączną kwotę