Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 czerwca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 206/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 czerwca 2008 r. skarżąca zakwestionowała zgodność art.
3989 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
2, art. 7, art. 21, art. 32 ust. 1, art. 45, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 77 Konstytucji. Ponadto, skarżąca domagała się również
stwierdzenia, że art. 51 § 1 dekretu z dnia 11 października 1946 r. – Prawo rzeczowe (Dz. U. Nr 57, poz. 319, ze zm.; dalej:
prawo rzeczowe) w zw. z art. XLI ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16,
poz. 94, ze zm.; dalej: przepisy wprowadzające) oraz art. 172 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) w zakresie, w jakim dopuszczają możliwość nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości
objętej we władanie w ramach przymusu wynikającego z procedury nacjonalizacyjnej i wywłaszczeniowej, są niezgodne z art. 2,
art. 7, art. 21, art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 77 Konstytucji.
Z tymi samymi wzorcami niezgodne są – zdaniem skarżącej – art. 277 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 27 października
1933 r. – Kodeks zobowiązań (Dz. U. Nr 82, poz. 598, ze zm.; dalej: k.z.) w zw. z: art. 53 prawa rzeczowego, art. 12 dekretu
z dnia 12 listopada 1946 r. – Przepisy ogólne prawa cywilnego (Dz. U. Nr 67, poz. 369, ze zm.; dalej: przepisy ogólne z 1946
r.) i art. XXXV przepisów wprowadzających oraz art. 109 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 1950 r. – Przepisy ogólne prawa