Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 maja 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 206/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 23 sierpnia 2010 r. zakwestionowana została zgodność art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 11 września
2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750, ze zm.; dalej: ustawa o służbie wojskowej) z art.
2 w związku z art. 60 i art. 65 Konstytucji oraz art. 116 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej z art. 77 ust. 1 w związku z art.
2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy. Rozkazem z 21 grudnia 2005 r. (nr 1145/Pers./P1)
Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniósł go do rezerwy. W uzasadnieniu
rozstrzygnięcia organ wskazał, że skarżący nie poddał się obowiązkowemu badaniu lekarskiemu i dlatego podlega zwolnieniu ze
służby. Decyzją z 21 marca 2006 r. (nr 250/Kadr) Minister Obrony Narodowej uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej
ustalenia daty zwolnienia ze służby, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy rozkaz Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 września 2006 r. (sygn. akt II SA/Wa 1032/06) oddalił skargę na decyzję
Ministra Obrony Narodowej. Na skutek wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 listopada 2007
r. (sygn. akt I OSK 78/07) uchylił zaskarżony wyrok WSA w Warszawie i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wa 167/08) uchylił decyzje Ministra
Obrony Narodowej i Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W uzasadnieniu wyroku WSA (zgodnie ze stanowiskiem NSA) stwierdził,
że zwolnienie żołnierza ze służby wojskowej jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy organy administracyjne ustalą, że niestawiennictwo
żołnierza przed komisją lekarską jest nieusprawiedliwione. Z uwagi na brak takich ustaleń Sąd uchylił obie decyzje.
Minister