Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 maja 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 206/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 lipca 2011 r., Arkadiusz Z. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 361 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) w zakresie,
w jakim nie przewiduje on sytuacji, w której normalny związek przyczynowy zachodzić może również wówczas, gdy bezpośrednią
przyczyną szkody jest zachowanie się poszkodowanego wywołane jego szczególną reakcją psychiczną, z art. 2, art. 31 ust. 3,
art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Skarżący dochodził od Skarbu Państwa
zadośćuczynienia za krzywdę doznaną wskutek niezasadnego pozbawienia nabytego prawa podmiotowego do odbycia aplikacji przez
niesłuszne cofnięcie zgody na jej odbywanie. Sąd Okręgowy – II Wydział Cywilny wyrokiem z 19 czerwca 2009 r. (sygn. akt II
C 2024/06) oddalił powództwo skarżącego. Sąd Apelacyjny w Warszawie – I Wydział Cywilny orzeczeniem z 17 lutego 2010 r. (sygn.
akt I ACa 1094/09) oddalił apelację skarżącego. Z kolei Sąd Najwyższy wyrokiem z 6 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I OSK 475/10)
oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku sądu odwoławczego.
Sędzia TK w zarządzeniu z 1 września 2011 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez
wskazanie ostatecznego – w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji – rozstrzygnięcia sądu lub organu władzy publicznej, z wydaniem
którego skarżący łączy zarzut naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw oraz dokładne określenie przedmiotu skargi przez
wykazanie, że art. 361 § 1 k.c. stanowił podstawę tego rozstrzygnięcia. Jednocześnie skarżący został wezwany do wskazania,
jakie konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego wynikające z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1