Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 206/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 lipca 2013 r. T.P. zakwestionował zgodność wykładni art.
4 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych
spółek handlowych będących własnością Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością
Skarbu Państwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24, ze zm.; dalej: ustawa o zasadach zbywania mieszkań) z art. 2, art. 45 ust.
1 i art. 64 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą. Skarżący wystąpił z powództwem o ustalenie, że jest osobą uprawnioną
do nabycia na preferencyjnych warunkach lokalu mieszkalnego stanowiącego część składową budynku będącego własnością Wojskowych
Zakładów Motoryzacyjnych S.A. w Poznaniu. Wyrokiem z 29 listopada 2011 r. (sygn. akt IX C 781/10) Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald
i Jeżyce w Poznaniu oddalił powództwo. Wyrokiem z 3 kwietnia 2012 r. (sygn. akt XV Ca 249/125) Sąd Okręgowy w Poznaniu – Wydział
XV Cywilny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy w Poznaniu) oddalił apelację. Postanowieniem z 17 lipca 2012 r. (sygn. akt XV WSC
31/12) Sąd Okręgowy w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną skarżącego z powodu zbyt małej wartości przedmiotu sporu. Postanowieniem
z 19 grudnia 2012 r. (sygn. akt II CZ 148/12) Sąd Najwyższy (dalej: SN) oddalił zażalenie na to postanowienie. Powyższe rozstrzygnięcie
doręczono pełnomocnikowi skarżącego 10 kwietnia 2013 r., skarżącemu zaś – 15 kwietnia 2013 r.
Skarżący twierdzi, że dokonana w jego sprawie wykładnia art. 4 ust. 1 ustawy o zasadach zbywania mieszkań pozbawiła go jedynego
dostępnego środka prawnego, tj. powództwa o ustalenie.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 25 lipca 2013 r. (doręczonym 5 sierpnia 2013 r.) pełnomocnika skarżącego
wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. wskazania ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79