Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 czerwca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 206/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej z 24 października 2017 r. (data nadania), M.N. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym
w komparycji niniejszego postanowienia.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z 9 marca 2017 r. (sygn. akt […]) postanowił umorzyć postępowanie w sprawie (pkt 1), zasądzić
na rzecz powoda M.N. zwrot kosztów procesu (pkt 2). W uzasadnieniu orzeczenia sąd wyjaśnił, że o kosztach procesu orzekł zgodnie
z art. 98 k.p.c., natomiast postępowanie zostało umorzone w związku z cofnięciem przez powoda pozwu ze względu na spełnienie
przez pozwanego świadczenia po wszczęciu postępowania.
Postanowienie to zostało zaskarżone w części dotyczącej pkt 2 orzeczenia.
Sąd Okręgowy w K. Wydział II Cywilny – Odwoławczy 17 maja 2017 r. (sygn. akt […]) uwzględnił zażalenie i zmienił postanowienie
Sądu Rejonowego, zasądzając koszty postępowania od powoda na rzecz pozwanego oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot
kosztów postępowania zażaleniowego. Postępowanie w sprawie dotyczącej zażalenia na koszty postępowania, zostało prawomocnie
umorzone przez sąd I instancji.
Skarżący wniósł 23 czerwca 2017 r. skargę o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Okręgowy w K. Wydział II Cywilny – Odwoławczy postanowieniem z 12 lipca 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił wniosek i na podstawie
art. 410 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) odrzucił
skargę jako niedopuszczalną.
2. Skarżący uważa, że kwestionowany przepis „w zakresie, w jakim uniemożliwia wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
postanowieniem o kosztach, sankcjonuje sytuację, gdy orzeczenie dotknięte wadą nieważności,