Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 207/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 4 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o kontrolę zgodności,
po pierwsze, art. 22 ust. 1, art. 28 ust. 1 i 2, art. 28 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz art. 28 ust. 3a ustawy z dnia 13 października
1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74, ze zm.), a także art. 28 ust. 3b ustawy z dnia
13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74, ze zm.) w zw. z § 3 ust. 1 pkt
1-3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad
umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365) z art. 1, art. 5, art. 7, art.
20, art. 21 ust. 1 i 2, art. 22, art. 30, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; po
drugie, art. 183 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Powyższa skarga została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z 24 lipca 2006 r. (nr sprawy:
De-Um/184/05) Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne
ze względu na brak spełnienia przewidzianych prawem przesłanek. Decyzją z 2 października 2006 r. (nr De-Um/P/184/06) Prezes
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarga wniesiona
od powyższej decyzji została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20