Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 stycznia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 207/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 sierpnia 2010 r. Przemysł Szklany w Polsce S.A. (dalej:
skarżąca) domagała się stwierdzenia, że art. 231 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz.
93, ze zm.; dalej: k.c.) jest niezgodny z art. 64 w zw. z art. 21, art. 22 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 18 września 2012 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze. Podstawę odmowy co do
zarzutu dotyczącego nieprzedawniania się roszczenia z art. 231 § 1 k.c. stanowiło niewykazanie przez skarżącą naruszenia przysługujących
jej konstytucyjnych praw i wolności. Niezależnie od powyższego wniesiona skarga stanowiła – zdaniem Trybunału – skargę na
stosowanie prawa, którego ocena pozostaje poza kognicją Trybunału Konstytucyjnego.
Na powyższe postanowienie zostały wniesione dwa zażalenia. Jedno sporządził pełnomocnik skarżącej, a drugie Prezes Zarządu
skarżącej, uprawniony do jednoosobowej reprezentacji, posiadający tytuł profesora zwyczajnego nauk prawnych.
W zażaleniu, które sporządził pełnomocnik skarżącej, zarzucono, że Trybunał nie zbadał wszystkich istotnych okoliczności sprawy
i bezpodstawnie ustalił, że skarżąca nie zgłosiła zarzutu przedawnienia w postępowaniu przed sądem powszechnym, lecz dopiero
przed Sądem Najwyższym. Co do drugiej podstawy odmowy stwierdzono, że badanie zgodności z Konstytucją wykładni przepisów mieści
się w kognicji Trybunału, bez względu na to, czy taka wykładnia została utrwalona w orzecznictwie. W zależności jednak od
tego, czy jest ona utrwalona, czy też nie, Trybunał wydaje – jak stwierdzono w zażaleniu – odpowiednio wyrok zakresowy albo
interpretacyjny. Niezależnie jednak od powyższego podniesiono, że zakwestionowana wykładnia zaskarżonego przepisu została
utrwalona w orzecznictwie, czego mają dowodzić orzeczenia wydane w sprawie skarżącej, a zwłaszcza wyrok Sądu Najwyższego z
21 czerwca 2011 r. (sygn. akt I CSK 555/10).