Postanowienie TK z dnia 24 października 2012, sygn. Ts 207/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 sierpnia 2012 r. Urszula G. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz. 1100; dalej: ustawa zmieniająca) w zakresie, w jakim pozbawia podatnika podatku akcyzowego będącego zakładem pracy chronionej prawa do zwrotu kwoty podatku od towarów i usług na rzecz zakładu pracy chronionej, przed upływem 3-letniego okresu przewidzianego w art. 30 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 listopada 1999 r., z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim nie przewiduje regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów podatników podatku akcyzowego prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach.

Postanowieniem z 24 października 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Podstawą rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że skarżąca nie wypełniła, wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), obowiązku polegającego na wskazaniu, które konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone przez kwestionowane przepisy. Trybunał,