Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 grudnia 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 207/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 października 2016 r. (data nadania) P.K. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie, że art. 523 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
1749, ze zm.; dalej: k.p.k.) jest niezgodny z art. 32 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 21 czerwca 2017 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując
na bezzasadność argumentacji w zakresie, w jakim skarżący twierdzi, po pierwsze, że został pozbawiony prawa do merytorycznej
oceny zasadności wydanego orzeczenia, a po drugie, że zakwestionowane przepisy różnicują sytuację podmiotów znajdujących się
w takiej samej sytuacji prawnej. W zaskarżonym postanowieniu Trybunał podkreślił, że sytuacja podmiotów, wobec których w wyniku
realizacji prawa do sądu orzeczono karę pozbawienia wolności z jej warunkowym zawieszeniem, jest zgoła odmienna od sytuacji
prawnej i faktycznej osób, wobec których takiego warunkowego zawieszenia nie zastosowano.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł – w ustawowym terminie – zażalenie, w którym zakwestionował istnienie przesłanek
pozwalających uznać za oczywiście bezzasadne zarzuty sformułowane w skardze.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania
przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań
przed Trybunałem Konstytucyjnym wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 listopada 2016 r.
o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) stosuje się przepisy
tej ustawy. Skoro postępowanie