Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 października 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 208/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego zarzucono, że art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.) w związku z art. 15
ust. 2 oraz art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz.
535, ze zm.; dalej: ustawa o VAT) oraz art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 13 pkt 6, art. 22 ust. 9 pkt 4, art. 41 ust. 1, art. 42
u.p.d.o.f. są niezgodne z art. 2, art. 7, art. 22, art. 32, art. 217, art. 91 Konstytucji w związku z art. 43 i art. 50 Traktatu
ustanawiającego Wspólnotę Europejską (tekst skonsolidowany Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864, zał. I, tom II) oraz art. 4 ust.
1, 2 i 4 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu
do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L
145 z 13.06.1977, s. 1; dalej: VI dyrektywa Rady).
Zdaniem skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny ostatecznym wyrokiem naruszył zasadę równości wobec prawa wyrażoną w art.
32 Konstytucji (w istocie idzie zapewne o jego ust. 1) przez błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżący jako biegły sądowy
– sporządzający opinie na zlecenie sądów w sposób zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały) przy zatrudnieniu do pomocy
pracowników – wykonuje tę działalność osobiście w oparciu o art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f., jak również ten sam skarżący w pozostałym
zakresie w ramach wykonywanego równocześnie wolnego zawodu, przy zatrudnieniu tych samych pracowników