Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 208/10 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej z 23 sierpnia 2010 r. Marek J. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 4791 § 2 pkt 1 oraz art. 47914 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) są
niezgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 1 lutego 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi 7 lutego 2011 r.) Trybunał odmówił nadania dalszego biegu
skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu Trybunał, powołując się na swoje dotychczasowe orzecznictwo, wskazał, że zarzuty skargi
są oczywiście bezzasadne. Większość z nich dotyczy również kwestii stosowania prawa.
3. W zażaleniu z 14 lutego 2011 r. (data nadania), sporządzonym przez pełnomocnika, skarżący zaskarżył postanowienie w całości
i wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania. W uzasadnieniu, powtarzając zarzuty skargi oraz – jak sam zaznaczył – przywołując
nowe okoliczności i dowody (s. 10), stwierdził, że „orzeczenie jest nietrafne”. W szczególności zarzucił, że wbrew twierdzeniom
Trybunału o bezzasadności zarzutów skargi „w praktyce złożenie wniosków dowodowych w postępowaniu gospodarczym poza pozew
i odpowiedzią na pozew jest faktycznie niemożliwe”. Stworzone przez ustawodawcę, a zakwestionowane w skardze mechanizmy, których
jedynym celem jest przyspieszenie postępowania, naruszają konstytucyjne prawa podmiotowe. Raz jeszcze powtórzył, że „cel w
postaci sprawności postępowania nie może zakrywać podstawowego celu postępowania sądowego, jakim