Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 sierpnia 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 208/16 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 października 2016 r.
(data nadania), T.P. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej
(Dz. U. z 2013 r., poz. 982, ze zm.; dalej: u.r.s.) „w zakresie, w jakim przepis [ten] uzależnia przyznanie prawa do renty
socjalnej od posiadania wyłącznie statusu osoby całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, a
pozbawia prawa do choćby częściowej renty socjalnej osób częściowo niezdolnych do pracy, które pierwotnie miały przyznane
prawo do renty socjalnej”, z art. 2, art. 32 ust. 2 i art. 67 ust. 1 Konstytucji.
2. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
2.1. Skarżący (urodzony 22 marca 1985 r.) w 1999 r. przeszedł leczenie operacyjne naczyniaka lewej półkuli mózgu.
2.2. Na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w S. (dalej: organ rentowy) z 13 maja 2011 r. skarżącemu
przyznano prawo do renty socjalnej na okres od 1 czerwca 2011 r. do 30 kwietnia 2014 r.
2.3. Wnioskiem z 17 marca 2014 r. skarżący wystąpił do organu rentowego o przyznanie mu prawa do renty socjalnej od 1 maja
2014 r.
Skarżący został skierowany na badania lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który w orzeczeniu z kwietnia 2014
r. stwierdził, że nie jest on całkowicie niezdolny do pracy. Na skutek złożonego sprzeciwu skarżący został skierowany na komisję
lekarską Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która w orzeczeniu z maja 2014 r. stwierdziła, że nie jest on całkowicie niezdolny
do pracy.
Na podstawie orzeczenia z maja 2014 r. organ rentowy decyzją z czerwca 2014 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa do renty
socjalnej.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie do sądu ubezpieczeń społecznych.
W