Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 czerwca 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 21/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Mirosławy J. z 23 lutego 2001 r. zarzucono, iż art. 48 § 1 pkt 1 oraz art. 39313 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art.
32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Jako ostateczne orzeczenie o przysługujących jej prawach i wolnościach konstytucyjnych skarżąca wskazała postanowienie Sądu
Okręgowego we Wrocławiu z 12 grudnia 2000 r. (sygn. akt VII Pa 45/00) oddalające jej wniosek o wyłączenie sędziów sądu okręgowego od udziału w rozpoznawaniu sprawy skarżącej przeciwko Politechnice
Wrocławskiej we Wrocławiu o przywrócenie do pracy. Zdaniem skarżącej postanowienie to narusza przysługujące jej prawo do sprawiedliwego,
bezstronnego i niezależnego sądu. Skarżąca wskazała, iż objęci wnioskiem o wyłączenie sędziowie uczestniczyli w postępowaniu
apelacyjnym podejmując określone rozstrzygnięcia procesowe, jakkolwiek nie ferowali niekorzystnego dla skarżącej orzeczenia.
Następnie, po uchyleniu tego orzeczenia przez Sąd Najwyższy w trybie kasacji, ci sami sędziowie zostali wyznaczeni do ponownego
rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji. Skarżąca podniosła, iż taka sytuacja procesowa nie mieści się w podstawach
wyłączenia sędziego, określonych w zakwestionowanych regulacjach kodeksu postępowania cywilnego.
Postanowieniem z dnia 19 marca 2001 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając,
iż wskazane przez skarżącą rozstrzygnięcie nie ma charakteru ostatecznego orzeczenia o przysługującym jej prawie do sprawiedliwego,
bezstronnego i niezależnego sądu w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP.
Na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżąca wniosła zażalenie, w którym stwierdziła, iż dokonana przez Trybunał ocena
charakteru prawnego postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2000 r. nie jest oczywista, co wyklucza możliwość
uzasadnienia odmowy nadania dalszego biegu oczywistą