Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 stycznia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 21/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 12 lutego 2004 r. skarżąca zarzuciła, że art. 1 pkt 17 lit
a tiret dwadzieścia ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 1104), w zakresie w jakim zmienił art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych znosząc nabyte przez podatników w poprzednim stanie prawnym prawo polegające na zwolnieniu od podatku dochodowego
ich dochodów uzyskanych z zagranicy ze środków zwrotnej pomocy, nie zabezpieczając przy tym interesów podatników, którzy w
zaufaniu do dotychczasowych przepisów rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
Działając w oparciu o zaskarżony przepis Urząd Skarbowy decyzją z dnia 11 października 2002 r. (Nr US 36/ICG/4110/29/02/MŁ),
utrzymaną w mocy przez Izbę Skarbową decyzją z dnia 25 marca 2003 r. (Na Fa/4117-587/MC/02), odmówił stwierdzenia nadpłaty
w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. Wniesiona od powyższej decyzji skarga została oddalona przez Naczelny Sąd
Administracyjny wyrokiem z dnia 30 września 2003 r. (sygn. akt III SA 1029/03), doręczonym skarżącej 17 listopada 2003 r.
Uzasadniając wydane w sprawie rozstrzygnięcia wszystkie orzekające organy wskazywały, iż od 1 stycznia 2001 r. zwolnienie
dochodu od podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy wyłącznie dochodów uzyskiwanych przez podatników, którzy otrzymali
bezzwrotne środki pomocowe pochodzące od wskazanych w ustawie podmiotów. Uzyskane przez skarżącą środki nie są zaś środkami
bezzwrotnymi, dlatego nie mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania.
W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skarżąca zarzuciła zakwestionowanej regulacji naruszenie zasady ochrony praw słusznie
nabytych oraz zasady zaufania jednostki do państwa i stanowionego przezeń prawa wynikających z zasady demokratycznego państwa
prawnego, wyrażonej w art. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącej nabyła ona prawo polegające na