Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 21/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 53
ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm., dalej: u.k.s.s.c.).
Skarżący, nawiązując w swoich zarzutach do treści innych przepisów u.k.s.s.c., a także ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o
fundacjach (Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz. 203, ze zm.), zakwestionował zgodność art. 53 ust. 2 u.k.s.s.c. z art. 12 oraz art.
31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 10 marca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Rozstrzygnięcie to było uzasadnione
niespełnieniem przesłanek dopuszczalności skargi – między innymi część zarzutów skargi miała charakter oczywiście bezzasadny,
ponadto nie zadośćuczyniono obowiązkowi wskazania sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw, o którym mowa w art.
47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa
o TK). Odmowa nadania skardze dalszego biegu wynikała również z niewłaściwego określenia przedmiotu skargi, albowiem zaskarżony
przepis nie stanowił podstawy ostatecznego orzeczenia organów władzy publicznej o konstytucyjnych wolnościach lub prawach
skarżącego.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym dowodzi, że: (1) naruszona została treść art. 36 ust. 3 ustawy
o TK, albowiem w postanowieniu nie wykazano oczywistej bezzasadności skargi, ani zaniedbania usunięcia braków w ustawowym
terminie; (2) naruszenie art. 79 ust. 1 Konstytucji przez wykluczenie możliwości zaskarżenia przepisu, który nie stanowił
wyłącznej podstawy niekonstytucyjnego orzeczenia; (3) we wstępnej fazie postępowania Trybunał Konstytucyjny wykroczył poza
ramy formalnej analizy skargi; (4) Trybunał dokonał błędnych ustaleń faktycznych.