Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 grudnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 21/09 |
Uzasadnienie:
W związku z wydaniem przez Sąd Rejonowy w Szczecinie – II Wydział Cywilny postanowienia z 22 października 2008 r. (sygn. akt
II Co 163/08) o ustanowieniu dla wnioskodawcy Alfreda S. pełnomocnika do sporządzenia skargi konstytucyjnej oraz wyznaczeniem
przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w Szczecinie radcy prawnego Ewy M. (pismo z 30 października 2008 r., sygn. L.dz.
1962/2008), radca prawny Ewa M. sporządziła i wniosła do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną w imieniu Alfreda
S.
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 stycznia 2010 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika
z urzędu zarzucił niezgodność art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie,
w jakim uniemożliwia zaskarżenie postanowienia w przedmiocie przyznania pomocy prawnej z urzędu wydanego przez sąd drugiej
instancji na skutek wniosku złożonego przed tym sądem, z art. 45 ust. 1 i art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem
z 11 kwietnia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt Ts 21/09) odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Następnie,
postanowieniem z 14 lipca 2011 r. (sygn. akt Ts 21/09) Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o
odmowie nadania dalszego biegu skardze.
Radca prawny Ewa M. złożyła 1 sierpnia 2011 r. do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o przyznanie jej kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej z urzędu, a „ewentualnie o wyjaśnienie, czy koszty nieopłaconej pomocy prawnej winny zostać zasądzone przez
sąd, który ustanowił [ją] pełnomocnikiem z urzędu”. Postanowieniem z 13 września 2011 r. (sygn. akt Ts 21/09) Trybunał Konstytucyjny,
na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.;
dalej: ustawa o TK)