Postanowienie TK z dnia 22 maja 2017, sygn. Ts 21/17

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału 30 stycznia 2017 r. (data nadania) W.K. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 48 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, ze zm.; dalej: k.p.k.) – w zakresie, w jakim daje wyłączne uprawnienie dla jednej ze stron procesu do orzekania o wyłączeniu prokuratora na etapie postępowania sądowego dla prokuratora nadzorującego postępowanie lub bezpośrednio przełożonego, gdy to sam prokurator, który sporządził i podpisał akt oskarżenia, jest stroną w rozumieniu k.p.k., chociażby sam nie wniósł tego aktu oskarżenia i nie popierał go przed sądem – jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale w związku z następującą sprawą. Postanowieniem ze stycznia 2017 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w G. nie uwzględnił wniosku obrońcy skarżącego o wyłączenie pięciu oskarżycieli publicznych tej jednostki, którzy uczestniczyli przed Sądem Rejonowym w G. w rozprawach, w których skarżący był oskarżonym.

Zdaniem skarżącego art. 48 § 1 k.p.k. narusza jego prawo do sądowej kontroli orzeczenia w przedmiocie wyłączenia prokuratora, które jest bezpośrednią konsekwencją konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1).

Wraz ze skargą konstytucyjną pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wydanie postanowienia tymczasowego o wstrzymaniu wykonania prawomocnego postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. ze stycznia 2017 r.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: ustawa o TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu,