Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 maja 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 21/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 stycznia 2020 r. (data nadania) K.Ś. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez adwokata ustanowionego z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący jest podejrzanym w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w B. (sygn. akt […]). 1 lipca 2019 r. skarżący
wniósł w trybie art. 9 § 2 w związku z art. 85 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89,
poz. 555, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm.; dalej: k.p.k.) o wystąpienie przez Prokuratora Regionalnego w B. do właściwego sądu okręgowego z wnioskiem o stwierdzenie sprzeczności interesów pomiędzy nim a innymi podejrzanymi reprezentowanymi
przez tego samego obrońcę. Prezes Sądu Okręgowego w S. (dalej: prezes sądu) zarządzeniem z 30 lipca 2019 r. (sygn. akt […])
stwierdził, że interesy procesowe podejrzanych, reprezentowanych przez tego samego obrońcę, nie pozostają w sprzeczności.
Skarżący wniósł zażalenie, które zarządzeniem prezesa sądu z 16 sierpnia 2019 r. (sygn. j.w.), zostało uznane na podstawie
art. 429 § 1 k.p.k. za niedopuszczalne z mocy ustawy. Sąd Apelacyjny w Ł. II Wydział Karny (dalej: sąd apelacyjny) postanowieniem
z 30 października 2019 r. (sygn. akt […]) utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie z 16 sierpnia 2019 r.
Zarządzeniem z 19 lutego 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 25 lutego 2020 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego
wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: doręczenie poświadczonych za zgodność z