Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 maja 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 211/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 26 sierpnia 2009 r. skarżący zakwestionował zgodność art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191, ze zm.; dalej: u.k.s.e.) z art. 32, art. 45 w związku
z art. 78 oraz art. 78 w związku z art. 2 Konstytucji ponadto art. 9 ust. 5 u.k.s.e. z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.
W odniesieniu do pierwszego z zaskarżonych przepisów skarżący sformułował zarzut zakresowy. W opinii skarżącego art. 9 ust.
3 u.k.s.e. w zakresie, w jakim „pozbawia stronę możliwości zaskarżania orzeczenia sądu w przedmiocie wyłączenia komornika,
w sytuacji gdy rzutuje to na prawa i obowiązki strony postępowania”, prowadzi do niczym nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji
prawnej stron stosunku zobowiązaniowego. Zdaniem skarżącego brak możliwości kontroli czynności podjętych w postępowaniu nie
zawsze musi oznaczać naruszenie prawa do sądu. Jednakże w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie o oddaleniu wniosku o wyłączenie komornika
pośrednio związane jest z możliwością dochodzenia praw zagwarantowanych konstytucyjnie, powinna istnieć – wywodzi dalej skarżący
– procedura umożliwiająca poddanie rozstrzygnięcia sądu I instancji w przedmiocie wyłączenia komornika kontroli sądu II instancji.
Skarżący uważa, że kwestionowana regulacja narusza zasadę równości wobec prawa, zasadę demokratycznego państwa prawnego, a
także zasadę sprawiedliwości proceduralnej.
Pod adresem art. 9 ust. 5 u.k.s.e. sformułowano zarzut dotyczący zakresu przedmiotowej regulacji. Zdaniem skarżącego kwestionowany
przepis jest niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim „nie przewiduje wyłączenia komornika z mocy samej ustawy w sytuacji,
w której komornik działający jako organ egzekucyjny występuje jednocześnie w tym samym postępowaniu egzekucyjnym jako dłużnik
zajętej wierzytelności”.
Postanowieniem z 6 stycznia 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie rozstrzygnięcie
spowodowane było brakiem związku między zakwestionowanym w