Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 212/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 sierpnia 2014 r. (data nadania) H.J. (dalej: skarżąca)
zakwestionowała zgodność art. 313 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555,
ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 i w zw. z art. 78 Konstytucji.
Postanowieniem z 22 kwietnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W ocenie
skarżącej brak możliwości zaskarżenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów prowadzi do naruszenia prawa do sądu oraz zasady
demokratycznego państwa prawa. Ponadto brak sądowej kontroli postanowienia o przedstawieniu zarzutów znacząco opóźnia moment
zapoznania się sądu ze sprawą. W zaskarżonym postanowieniu Trybunał w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na niewskazanie art.
113 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, ze zm.; dalej: k.k.s.), zgodnie
z którym w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe stosuje się odpowiednio przepisy k.p.k.,
jeżeli przepisy k.k.s. nie stanowią inaczej. Z uwagi na fakt, że skarga dotyczyła postępowania karnego skarbowego, jest to
istotne uchybienie. Ponadto, postawiony w skardze zarzut naruszenia przez zakwestionowany art. 313 § 1 k.p.k. – w zakresie,
w jakim nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o przedstawieniu zarzutów – art. 2 w zw. z art. 45
ust. 1 i w zw. z art. 78 Konstytucji Trybunał uznał za oczywiście bezzasadny. W zaskarżonym postanowieniu Trybunał podkreślił,
że instytucja przedstawienia zarzutów w postępowaniu karnym ma charakter gwarancyjny, a