Postanowienie TK z dnia 23 maja 2005, sygn. Ts 213/04

W skardze konstytucyjnej z 22 grudnia 2004 r., uzupełnionej pismem procesowym z 6 kwietnia 2005 r., wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 34 § 3 w zw. z art. 35 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) z art. 42 ust. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. W dniu 28 czerwca 2004 r. wpłynął do Sądu Rejonowego w Pile akt oskarżenia przeciwko Renacie Beger i Ryszardowi Przybylskiemu, obejmujący zarzut potwierdzenia nieprawdy na listach kandydatów przedłożonych do rejestracji Okręgowej Komisji Wyborczej nr 38 w Pile. W związku ze złożeniem przez prokuratora w stosunku do oskarżonego Ryszarda Przybylskiego wniosku o wydanie wyroku bez przeprowadzania rozprawy, wobec przyznania się oskarżonego do winy, Sąd Rejonowy w Pile wydał 20 września 2004 r. postanowienie o wyłączeniu do odrębnego postępowania sprawy przeciwko Renacie Beger. Na orzeczenie to zażalenie nie przysługuje.

Zdaniem skarżącej art. 34 § 3 w zw. z art. 35 § 3 k.p.k. przez wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowienia o wyłączeniu sprawy do osobnego rozpoznania powoduje znaczne ograniczenie lub pozbawienie oskarżonego prawa do obrony, wyrażonego w art. 42 ust. 2 Konstytucji. W związku z wyłączeniem sprawy skarżącej do osobnego rozpoznania i wydania wyroku wobec drugiego z oskarżonych, skazany Ryszard Przybylski będzie przesłuchany w postępowaniu przeciwko Renacie Beger w charakterze świadka. Jak tymczasem podkreśla skarżąca prawo do obrony w znaczeniu materialnym obejmuje możliwość podejmowania wszelkich czynności w interesie oskarżonego, które zmierzają do odparcia aktu oskarżenia lub odpowiedniego zmniejszenia odpowiedzialności oskarżonego. Chodzi o te wszystkie przepisy, które nakładają obowiązek przestrzegania, by oskarżony nie poniósł kary niesłusznie lub ponad miarę swego przewinienia, oraz te wszystkie przepisy, które mają na uwadze zasadę prawdy obiektywnej i przeszkodzenie temu, aby