Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 213/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 lipca 2009 r. (nadanej 7 września 2009 r.) Wojciech P. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 3989 § 1 pkt 4 oraz art. 3984 § 1 pkt 3 w związku z art. 3989 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) są
niezgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Jednocześnie podniósł, że
art. 39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim przepisy te pozwalają obciążyć stronę skarżącą kosztami postępowania
kasacyjnego pomimo odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania i pomimo braku możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o
odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania w zakresie zasądzonych kosztów, naruszają art. 78 Konstytucji.
W ocenie skarżącego zaskarżony przepis art. 3989 § 1 pkt 4 poprzez istnienie zwrotu niedookreślonego jest na tyle nieprecyzyjny i niejasny, że stosujący go Sąd Najwyższy
nie jest według skarżącego związany prawem, a kieruje się wyłącznie własnymi, często niezrozumiałymi dla strony przesłankami
ocennymi. Skarżący prezentuje pogląd, że użycie zwrotu nieostrego wymaga istnienia szczególnych gwarancji proceduralnych,
zapewniających przejrzystość i ocenność praktyki wypełniania nieostrego zwrotu konkretną treścią przez upoważniony do tego
organ. Zdaniem skarżącego, przepisy będące przedmiotem rozpatrywanej skargi konstytucyjnej nie zapewniają gwarancji proceduralnych,
w szczególności ogólnikowe uzasadnienie rozstrzygnięcia uniemożliwia stronie zapoznanie się z argumentami odmowy przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania. W ten sposób – w ocenie skarżącego – ustawodawca naruszył prawo jednostki do rozsądzenia
jej sprawy przez bezstronny, sprawiedliwy sąd, orzekający zgodnie z zasadami rzetelnego procesowania i przejrzystego orzekania.
Pozbawił również orzeczenia Sądu Najwyższego waloru edukacyjnego. Formułując zarzuty odnośnie do art. 3984 § 1