Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 maja 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 213/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 lipca 2013 r. (data nadania) M. i K.W. (dalej: skarżący)
zakwestionowali zgodność art. 133 § 3 zdanie pierwsze i art. 471 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 45 ust. 1 Konstytucji i art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia
4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284).
Zdaniem skarżących art. 133 § 3 zdanie pierwsze k.p.c. ogranicza prawo do sądu osobom reprezentowanym przez pełnomocników
z urzędu. Przykład skarżących dowodzi, że osoby te nie są informowane przez sąd o dokonanych w ich sprawie rozstrzygnięciach
i jednocześnie nie mają wpływu na działania podejmowane przez ich pełnomocników. Skarżący twierdzą, że zakwestionowany przepis
pozbawił ich wpływu na przebieg postępowania i możliwości ochrony swych praw przed sądem. Artykuł 471 zdanie drugie k.p.c. jest – według nich – niekonstytucyjny dlatego, że powierza kompetencje sądu urzędnikowi administracyjnemu,
który nie ma statusu sędziego, a w związku z tym – atrybutu niezawisłości.
Zarządzeniem z 11 września 2013 r. (doręczonym 16 września 2013 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał pełnomocnika skarżących
do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej.
Pismem procesowym z 23 września 2013 r. (data nadania) pełnomocnik złożył wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków
formalnych skargi. Z kolei pismem procesowym z 8 października 2013 r. (data nadania) odniósł się zaś do zarządzenia. Do tego
pisma dołączył kopię zwolnienia lekarskiego, nie załączył natomiast wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej.
Postanowieniem z 20 listopada 2013 r., doręczonym pełnomocnikowi 26 listopada 2013 r., Trybunał odrzucił wniosek pełnomocnika
skarżących o przedłużenie terminu