Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 września 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 214/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 23 grudnia 2004 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił art. 22
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), art. 203 i 235 rozporządzenia Prezydenta
Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. – Kodeks handlowy (Dz. U. Nr 57, poz. 502 ze zm.) niezgodność z art. 2, art. 24,
art. 31 ust. 2 i 3, art. 64, art. 65 ust. 1 i 4 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny. Skarżący jest jedynym wspólnikiem spółki z
o.o. „ELTEL”. W dniu 1 maja 1994 r. spółka reprezentowana przez powołanego zgodnie z treścią art. 203 k.h. pełnomocnika zawarła
ze skarżącym umowę na świadczenie pracy zaopatrzeniowca i na zarządzanie bieżącymi sprawami spółki. „Władza publiczna”, jak
wskazuje skarżący, trzy razy kontrolowała jego umowę o pracę, stwierdzając jej ważność. W dniu 13 września 2001 r. decyzją
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Opolu (znak DU – 01/412/2001) stwierdzono nieważność zawartej umowy o pracę. Pomimo
to pozostawiono skarżącego w ubezpieczeniu społecznym z tytułu zatrudnienia we wskazanej spółce, motywując to względami społecznymi
i faktycznym opłacaniem przez skarżącego składek na ubezpieczenie społeczne. Od decyzji tej skarżący odwołał się do Sądu Okręgowego
w Opolu, który wyrokiem z 7 lutego 2003 r. (sygn. akt VU 9872/01) oddalił wniesione odwołanie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia,
dostrzegając fakt, iż spór dotyczy jedynie dokonanego w uzasadnieniu decyzji ustalenia, iż umowa o pracę jest nieważna, Sąd
Okręgowy, odwołując się do orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego szczegółowo wykazał zasadność dokonanych przez
ZUS ustaleń. Wydany wyrok został uchylony na skutek wniesionej przez skarżącego apelacji przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
wyrokiem z 7 lipca 2004 r. (sygn.