Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 marca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 214/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 7 lipca 2011 r. Edward D. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 39816 zdanie drugie w związku z art. 415 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.
U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim zaskarżone regulacje umożliwiają Sądowi Najwyższemu wydanie
orzeczenia o zwrocie spełnionego świadczenia pieniężnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność istnienia
przesłanek wyłączających zwrot spełnionego świadczenia pieniężnego, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 27 października 2011 r. Trybunał odmówił nadania biegu skardze konstytucyjnej. Podstawą rozstrzygnięcia było
stwierdzenie, że treść kwestionowanej regulacji nie determinowała kierunku rozstrzygnięcia. Przeciwnie, na kształt ostatecznego
rozstrzygnięcia w sprawie skarżącego wpłynął zakres zarzutów podniesionych w odpowiedzi na skargę kasacyjną, a w szczególności
to, że skarżący nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów w odniesieniu do wniosku o wydanie orzeczenia restytucyjnego,
a jedynie wniósł o jego oddalenie wobec niezasadności skargi kasacyjnej. W związku z uwzględnieniem skargi kasacyjnej, Sąd
Najwyższy nie miał podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku czy też przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł w ustawowym terminie zażalenie. W złożonym środku odwoławczym podniesiono,
że Trybunał nie rozważył wszystkich istotnych okoliczności sprawy i nie wyjaśnił w sposób wszechstronny