Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 maja 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 215/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 7 grudnia 2004 r. skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 22 ustawy z 19 marca 2004
r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (dalej: p.w.p.c.). Zaskarżonemu przepisowi skarżący zarzucił niezgodność
z art. 2 oraz z art. 42 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu, wyrokiem z 12 maja 2004
r. (sygn. akt II Ks. 258/03), uznał skarżącego za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego określonego w art. 86 § 3 kodeksu
karnego skarbowego (dalej: k.k.s.), za co wymierzył skarżącemu karę grzywny. Ponadto Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu
Państwa należących do skarżącego dwóch samochodów osobowych. Wyrokiem z 6 sierpnia 2004 r. (VI Ka 351/04) Sąd Okręgowy w
Jeleniej Górze utrzymał powyższe orzeczenie w mocy. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 22 p.w.p.c. zmieniona
została ustawa z dnia 10 września 1999 r. – Przepisy wprowadzające kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 83, poz. 931), przez dodanie
do jej treści nowego przepisu art. 15a, zgodnie z którym do czynów zabronionych określonych w art. 85-96 § 1 k.k.s. popełnionych
przed dniem uzyskania przez RP członkostwa w Unii Europejskiej stosuje się przepisy dotychczasowe. Na tej podstawie Sąd uznał,
że zasadne było orzekanie wobec skarżącego – już po wejściu Polski do UE – w oparciu o przepisy dotychczas obowiązujące.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 stycznia 2005 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej przez wskazanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, i w jaki sposób – jego
zdaniem – zostały naruszone przez zakwestionowany art. 22 p.w.p.c.
W piśmie pełnomocnika z 14 lutego 2005 r. wskazano, że kwestionowany przepis narusza prawa i wolności osobiste skarżącego
wynikające z art. 42 ust. 1