Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lipca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 215/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 lipca 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności: art. 3986 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 2, art. 45
ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych
wolności; art. 3986 § 3 k.p.c. z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art.
6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Skarżący wskazał, że art. 3986 § 2 k.p.c., w zakresie, w jakim pozwala na odrzucenie skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconej lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, pozbawia skarżącego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art.
77 ust. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego, art. 3986 § 3 k.p.c. w zakresie, w jakim uprawnia Sąd Najwyższy do odrzucenia skargi kasacyjnej, uniemożliwiając tym samym wniesienie
środka odwoławczego od postanowienia Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, jest niezgodny z konstytucyjnym prawem
do sądu, prawem do dwuinstancyjnego postępowania oraz zasadą zaufania do organów państwowych.
Postanowieniem z 28 maja 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania biegu skardze konstytucyjnej. Zasadniczym powodem
odmowy nadania biegu skardze konstytucyjnej w zakresie art. 3986 § 2 k.p.c. było stwierdzenie, że przepis ten nie był podstawą wydania ostatecznego orzeczenia w niniejszej sprawie. Zaskarżony
przepis określa bowiem kompetencje sądu drugiej instancji w razie stwierdzenia przez ten sąd nieusuwalnych braków formalnych
skargi kasacyjnej. Orzeczeniem, które wskazał skarżący jako ostateczne orzeczenie o jego prawach i wolnościach, jest postanowienie
Sądu Najwyższego z 20 lutego 2008 r., w którym sąd ten odrzucił skargę