Postanowienie TK z dnia 27 października 2010, sygn. Ts 215/09

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 7 września 2009 r. zarzucono niezgodność § 50 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245, ze zm.; dalej: rozporządzenie Ministra Finansów) z art. 92, art. 217 Konstytucji oraz art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 2, art. 177 Konstytucji. W uzasadnieniu niniejszej skargi konstytucyjnej skarżąca nie argumentuje niekonstytucyjności § 50 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów. Odnośnie do art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, skarżąca zarzuca, że przepis ten ogranicza prawa podatnika tylko i wyłącznie do zawieszenia postępowania, w sytuacji, kiedy wydanie przez organ decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Prowadzić to może do rozstrzygnięcia przez sądy orzeczeń w sprawach, na które