Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 grudnia 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 216/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 grudnia 2005 r., zakwestionowano zgodność z Konstytucją art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 184 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonym unormowaniom
p.p.s.a. skarżący zarzucili niezgodność z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78, art. 176 ust. 1 i art. 2 Konstytucji, wywołaną
ograniczeniem prawa stron postępowania sądowo-administracyjnego do dwuinstancyjnego postępowania przed sądami administracyjnymi.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z 15 kwietnia 2004 r. (sygn. akt III SA 2849/02) oddalona została skarga skarżących na decyzję Ministra Finansów
z 6 września 2002 r. (nr PB6/BW/8210/300-1712/02) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie
o podatek dochodowy od osób fizycznych. Skargę kasacyjną skarżących od tego orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny
wyrokiem z 14 czerwca 2005 r. (sygn. akt FSK 1946/04).
Uzasadniając postawiony zarzut niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów, skarżący stwierdzili w uzasadnieniu skargi,
że ustrojodawca gwarantuje stronom postępowań sądowych nieograniczone prawo do dwuinstancyjnego postępowania sądowego. Tymczasem
zaskarżone unormowania p.p.s.a., a więc zawarte w ustawie zwykłej, nie zapewniają należytej realizacji tego prawa, wykluczają
też obiektywne i sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy przez sąd administracyjny. Skarżący podkreślili, że niedopuszczalne jest
ustawowe ograniczenie prawa do wniesienia całościowej skargi od